สมุนไพรใกล้ตัว "หอม"

ชื่อวิทยาศาสตร์ : Allium ascalonicum Linn.
ชื่อวงศ์ : Alliaceae
ชื่อสามัญ : Shallot
ชื่ออื่น : หัวหอม, หอมแดง, หอมไทย (ภาคกลาง)

ลักษณะ : เป็นพืชล้มลุก มีลำต้นหรือมีหัวอยู่ใต้ดิน หัวมีลักษณะกลมสีม่วงอมแดง ประกอบด้วยหัวเล็ก ๆ อยู่รวมกันหลายหัว มีเปลือกบาง ๆ ห่อหุ้มอยู่ภายนอก ใบยาวกลวงออกดอกเป็นช่อ ช่อหนึ่งประกอบด้วยดอกเล็กๆ จำนวนมาก ดอกมีสีขาวหรือสีม่วงอ่อน
สารเคมีและสารอาหารที่สำคัญ : ในหัวหอมมีน้ำมันหอมระเหย ประกอบด้วยสารกำมะถัน และแร่ธาตุหลายชนิด เช่น เหล็ก ฟอสฟอรัส แคลเซียม ส่วนกาบใบและใบสดมีสารเควอซีทีน และสเปริโอไซด์
สรรพคุณ ขนาดและวิธีใช้ :
ช่วยทำให้เจริญอาหาร ช่วยลดความร้อนในร่างกาย แก้หวัดคัดจมูก ขับลมในลำไส้แก้ปวดท้อง ท้องอืด โดยรับประทานหัวแก่จัด
น้ำมันในหัวหอมใช้เป็นยาขับประจำเดือน ขับเสมหะ ขับปัสสาวะ
แก้ผดผื่นคัน ถอนพิษแมงสัตว์กัดต่อย โดยตำหัวหอมผสมเหล้าเล็กน้อยทาหรือพอบริเวณที่เป็น
น้ำหัวหอมใช้หยอดแก้อาการปวดหู และใช้ดมแก้อาการหน้ามืด ตาลาย วิงเวียนหรือเป็นลมและใช้เป็นยาบำรุงหัวใจ รวมไปถึงใช้เป็นยาเสริมสมรรถภาพทางเพศ
ลดรอยด่างดำ สิว โดยให้หอมแดงฝานเป็นแว่นๆ บางๆ นำไปทาบริเวณที่เป็น ทาทิ้งไว้ประมาณ 10 นาทีแล้วล้างออก ใช้เป็นประจำรอยสิวจะหาย
ข้อสังเกต/ข้อควรระวัง : ในหัวหอมมีสารกำมะถันซึ่งทำให้แสบตา แสบจมูก และทำให้ผิวหนังมีอาการระคายเคือง ปวดแสบปวดร้อน